Aktif Hatırlama mı, Tekrar Okuma mı? 2006 Çalışması

Notları tekrar okumak, öğrencilerin sınavdan önce konuyu gözden geçirmenin muhtemelen en yaygın yoludur; ancak sık anılan bir 2006 çalışması, uzun süreli akılda tutma açısından bunun çok farklı bir stratejiden daha kötü performans gösterdiğini buldu: konuyu tekrar okumak yerine kendinizi test etmek. Bu etkiye genellikle test etkisi veya geri çağırma pratiği denir.

1. İddianın arkasındaki çalışma

Henry Roediger ve Jeffrey Karpicke tarafından 2006'da Psychological Science dergisinde yayımlanan, "Test-Enhanced Learning: Taking Memory Tests Improves Long-Term Retention" başlıklı araştırma, çalışılmış materyal üzerinde bir bellek testi çözmenin, materyali yalnızca bir kez daha çalışmaktan daha iyi uzun süreli akılda tutma sağlayıp sağlamadığını inceledi. Çalışmanın özetine göre araştırmacılar özellikle, testin yararının yalnızca testlerin materyali gözden geçirmek için bir fırsat daha sunmasından mı geldiğini, yoksa testin kendisinin tekrar okumanın sağlamadığı bir şey katıp katmadığını araştırdı.

2. Bu bağlamda "bellek testi çözmek" ne demek

Bu araştırmanın tarif ettiği türden bir çalışma tasarımında bellek testi çözmek, materyale pasif bir şekilde okuyarak yeniden bakmak yerine, materyali bellekten aktif olarak hatırlamaya çalışmak demektir; örneğin notlarınızı kapatıp hatırladığınız her şeyi yazmak gibi. Bilgiyi size yeniden sunulmasını beklemek yerine bellekten aktif olarak çekip çıkarmak olan bu geri çağırma süreci, test etkisinin tarif ettiği temel mekanizmadır.

3. Bir sınava hazırlanma biçiminiz için bu neden önemli

Bu araştırmanın pratik çıkarımı şudur: çalışma zamanınızı, hemen karşılaştırabileceğiniz ek bir doğru cevap kaynağı olmasa bile, materyalde kendinizi test ederek geçirmek, aynı zamanı materyali tekrar okuyarak geçirmekten daha güçlü uzun süreli akılda tutma sağlayabilir. Bu, yaygın bir sezgiye ters düşer: tekrar okumak daha rahat hissettirir ve çoğu zaman materyali o anda daha tanıdık gösterir, ancak tekrar okuma sırasındaki bu aşinalık hissi, materyali günler veya haftalar sonra gerçekte ne kadar iyi hatırlayacağınızı güvenilir biçimde öngörmez.

4. Bunu kendi çalışmanıza uygulamanın basit bir yolu

Bu araştırmanın tarif ettiği mekanizmaya dayanarak, pasif tekrar okumayı aktif geri çağırmayla değiştirmenin pratik bir yolu şöyle görünebilir:

• Notların bir bölümünü veya ders kitabının bir bölümünü okuduktan sonra materyali kapatın ve geriye bakmadan hatırladığınız her şeyi yazmaya veya yüksek sesle söylemeye çalışın.
• Yazdıklarınızı veya söylediklerinizi, hatırlamaya çalışırken değil, ancak denemeyi bitirdikten sonra özgün materyalle karşılaştırın.
• Zaten kolayca hatırladığınız kısımları tekrar okumak yerine, hatırlayamadığınız kısımlara ek geri çağırma denemeleri ayırın.

Bu süreç, önce geri çağır, sonra kontrol et, aktif hatırlama ile tekrar okuma arasındaki yapısal farktır. Tekrar okuma, materyal tüm zaman boyunca gözünüzün önünde olduğu için geri çağırma adımını tamamen atlar.

5. Bu tek bir numara değil, bir mekanizma meselesi

Bu araştırmanın gerçekte neyi desteklediği konusunda kesin olmakta yarar var: bilginin bellekten aktif olarak geri çağrılması ile pasif olarak tekrar okunması arasındaki belirli bir karşılaştırma ve birincisinin daha iyi uzun süreli akılda tutma sağladığı bulgusu. Bu, nasıl uygulanırsa uygulansın "kendini test etmenin" her olası biçiminin her durumda tekrar okumanın her olası biçimini kendiliğinden geride bıraktığı anlamına gelmez. Tarif edilen mekanizma, yani pasif yeniden maruz kalma yerine aktif geri çağırma, kanıtın işaret ettiği şeydir; bu yüzden flaş kartlar, alıştırma soruları veya bir kavramı bellekten açıklamaya çalışmak, birbirinden bağımsız ayrı numaralar olmak yerine aynı temel ilkeyle çalışma eğilimindedir.

6. Bir öğrenci olarak bunu gözden kaçırmak neden kolay

Tekrar okumak verimli hissettirir, çünkü her baktığınızda materyal daha tanıdık hale gelir ve bu artan aşinalık çoğu zaman artan bilgiyle karıştırılır. Aktif hatırlama ise çoğu zaman o anda daha zor ve daha sinir bozucu hissettirir, özellikle bildiğinizi sandığınız bir şeyde boşluk yaşadığınızda. Bu rahatsızlık sıklıkla yöntemin amaçlandığı gibi çalıştığının işaretidir, yanlış bir şey yaptığınızın değil; çünkü geri çağırmanın çabası, hafızayı sonradan daha kalıcı yapan şeyin bir parçasıdır.

7. İkinci bir çalışma daha güçlü bir karşılaştırmayla aynı örüntüyü buldu

Jeffrey Karpicke ve Janell Blunt'ın Science dergisinde yayımlanan 2011 tarihli çalışması, geri çağırma pratiğini doğrudan kavram haritasıyla ayrıntılandırarak çalışmayla karşılaştırdı; bu, öğrencilerin materyaldeki fikirleri birbirine bağlayan görsel bir diyagram oluşturduğu ve genellikle basit tekrar okumadan daha aktif ve daha çaba gerektiren bir çalışma yöntemi sayılan bir tekniktir. Bu daha güçlü karşılaştırmaya karşın bile çalışma, geri çağırma pratiğinin anlamlı öğrenmede kavram haritasıyla ayrıntılandırarak çalışmadan daha büyük kazanımlar sağladığını buldu. Bu önemlidir, çünkü geri çağırma pratiğinin yararının yalnızca tekrar okuma gibi zayıf bir temel çizgiyi yenmesinden ibaret olmadığını, bu karşılaştırmada daha gelişmiş bir alternatif çalışma tekniğini de geride bıraktığını gösterir.

8. Önemli noktalar

• Roediger ve Karpicke'nin Psychological Science'ta yayımlanan 2006 tarihli çalışması, materyal üzerinde kendinizi aktif olarak test etmenin, onu tekrar okumaktan daha iyi uzun süreli akılda tutma sağladığını buldu.
• Temel mekanizma aktif geri çağırmadır, yani bilgiyi kendinizin bellekten çıkarması; aynı materyale pasif yeniden maruz kalma değil.
• Bu araştırmaya dayanan pratik bir çalışma yöntemi, önce hatırlamayı denemek, ardından cevabınızı özgün materyalle kontrol etmektir; tersi sırayla değil.
• Tekrar okumadan gelen aşinalık hissi, materyali daha sonra ne kadar iyi hatırlayacağınızı güvenilir biçimde öngörmez.
• Bu araştırma özellikle kendini test etme veya flaş kart gibi geri çağırmaya dayalı yöntemler için geçerlidir; "test" olarak etiketlenen her olası çalışma tekniği için değil.